Słynne budowle XX wieku

„Złoty dach” nad wioską olimpijską

Pomysł zgłoszenia Monachium jako organizatora Igrzysk Olimpijskich w 1972 roku początkowo traktowany był sceptycznie nie tylko przez mieszkańców miasta, ale również przez jego władze. Kiedy jednak w 1966 roku Międzynarodowy Komitet Olimpijski przyjął monachijską kandydaturę, prace nad parkiem olimpijskim ruszyły z ogromnym tempem i rozmachem. Miejscem olimpiady miała stać się dzielnica Oberwiesenfeld, która od lat stanowiła najpierw plac ćwiczeń wojskowych, a następnie całkowicie zniszczone podczas II Wojny Światowej lotnisko. Obszar ten przeznaczony był na teren rekreacyjny, w co idea wioski olimpijskiej doskonale się wpisywała. Architektoniczne zamierzenie całego kompleksu do głębi poruszyło jednak lokalną społeczność i ekspertów z całej Europy. Szczególnej krytyki doczekał się fantastyczny, bardzo nowoczesny w swej formie architektonicznej i przede wszystkim wyjątkowo drogi dach, zamontowany nad obiektami parku olimpijskiego – stadionem, halą sportową, basenami i centrum prasowo-konferencyjnym. Słynny „złoty dach” ostatecznie stał się prawdziwym symbolem Monachium, na miarę paryskiej Wieży Eiffela, mostu Golden Gate w San Francisco czy chicagowskiego Empire State Building. Całość kompleksu, podziwiana z wieży o wysokości dwustu osiemdziesięciu dziewięciu metrów, pozostawia na podziwiających go turystach imponujące i niezapomniane wrażenie.